Traag of snel? Gestaag voorwaarts!

Elke dag verdwijnt er een stukje van het verleden en zien we ook steeds meer van de toekomst. Alle muren zijn weg, het dak is er af én het ontwerp voor het nieuwe pand is in een ver gevorderd stadium (daarover snel meer). Vergunningen, toestemmingen en prijsafspraken zijn verleend en gemaakt én de contouren van het bouwteam voor de volgende fase krijgen vorm. Verantwoordingen worden geschreven én nieuwe plannen worden gemaakt.

Maar zo in het heden gevangen is het soms wel lastig om te zien waar je staat. Gaat het nu heel snel (“wow, is het pand al bijna weg”; “de vrijwilligers van jullie, die werken echt keihard” (klopt!))? Of gaat het allemaal toch veel te traag. Want is het pand nu nog niet weg, het toilet nog niet af en het ontwerp nog niet definitief. ‘Bel nou terug!!!’, ‘Geef toestemming!’, ‘Beslis!’.

Als je er bovenop zit kan je moeilijk zien of het goed gaat. Zeker als je er dan zelf ook geen verstand van hebt. Zoals nu met het slopen. Op sommige momenten knipper je twee keer me je ogen en is een wandje weg. Op ander momenten ben je voor je gevoel een halve dag bezig en is er 1m2 dak verdwenen, of zijn 4 platen ontspijkerd.

Je merkt, soms slaat de twijfel bij ons zelf best toe over het hele project. Maar gelukkig is er dan elke keer wel weer iemand van buiten die met enige afstand naar het geheel kijkt. Zo kwam afgelopen week de begeleider van twee van onze vrijwilligers langs. Hij was verbaasd over de vorderingen die we gemaakt hadden. En door zijn ogen zag ik dat we inderdaad heel wat stappen gezet hebben. En niet alleen wij hebben stappen gezet, zij ook. Beide jongens werkten tot nu toe binnen sociale werkplaatsen, maar hun begeleider zag dat ze meer in hun mars hadden. Maar ze in een keer de arbeidsmarkt op sturen, nee dat was ook niet wat hij zocht. In een gesprek met hem was al snel duidelijk dat we elkaar verder kunnen helpen. Vanaf dag 1 zijn het twee betrouwbare krachten, harde werkers en vrolijke jongens. De een gekweld door twijfels, de ander vol bravoure; de een een stille kracht de ander een onophoudelijke kletskous. Maar vooral twee gasten die inderdaad veel meer in hun mars hebben, die stappen zetten. Gaat het bij hen snel of traag, geen idee. Maar ze zetten wel stappen voorwaarts. Net als wij!

PS: o ja, we stonden ook nog in de Metro/Nieuwspeper, is een filmpje gemaakt in het kader van Citylab010 en hadden we een heel gezellige BBQ met ons bouwteam en Remko van Oranje, onze hoofdamoveur.